in

Podemos ganar! Οι προλετάριοι της Ευρώπης στους δρόμους

Podemos ganar! Οι προλετάριοι της Ευρώπης στους δρόμους

Χιλιάδες Ευρωπαίοι εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, νέοι και νέες, μεγαλύτεροι και μεγαλύτερες βγαίνουν στους δρόμους με διάφορες μορφές κινητοποιήσεων και εκδηλώνουν την αντίθεση τους στη λιτότητα, στην πολιτική που κάνει αυτούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Μπορεί η οικονομική κρίση να μην εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο στις ευρωπαϊκές οικονομίες, μπορεί να μην έχουν δεσμευτεί με μνημόνια πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αλλά είναι ξεκάθαρο ότι ο στόχος είναι ένας, το κεφάλαιο να επιτεθεί με τα πιο ισχυρά του όπλα στην εργασία.

Οι κινητοποιήσεις είναι πολλές και σε διαφορετικές μορφές, χαρακτηρίζονται από πρωτοφανή μαζικότητα σε σύγκριση με τα τελευταία χρόνια και οι “απαντήσεις” σε αυτές από την πλευρά των κρατικών μηχανισμών δεν είναι και… οι πιο δημοκρατικές.

Στην Ιταλία, τη χώρα με την ισχυρή παράδοση στο εργατικό κίνημα, στο Μιλάνο και σε άλλες πόλεις έγιναν μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στις εργασιακές μεταρρυθμίσεις του Ρέντσι. Οι εργάτες μετάλλου της FIOM κατέλαβαν το κέντρο της πόλης μετά από μια πρωτοφανή σε μέγεθος διαδήλωση που θύμισε δεκαετία του ’70.  Για τις 5 Δεκεμβρίου η μεγαλύτερη εργατική συνομοσπονδία CGIL θα προγραμματίζει την πρώτη γενική απεργία μετά από δύο τουλάχιστον δεκαετίες.

Στο Βέλγιο και συγκεκριμένα στις Βρυξέλλες πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη συγκέντρωση με συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων που επέλεξαν διαμαρτυρηθούν για τις περικοπές που προωθεί η νέα κυβέρνηση συνασπισμού του Βελγίου. Και εκεί, τα συνδικάτα απειλούν με τη διοργάνωση γενικής απεργίας τον Δεκέμβριο, απαιτώντας από την κυβέρνηση να συζητήσει μαζί τους και να μην εφαρμόσει τα μέτρα λιτότητας.

Στη Γερμανία πραγματοποιήθηκαν αλλεπάλληλες απεργίες στον κλάδο των σιδηροδρομικών με αίτημα την υπογραφή συλλογικής σύμβασης. Μάλιστα το συνδικάτο των μηχανοδηγών επέμενε στη θέση της ενιαίας διαπραγμάτευσης όχι μόνο για τους 20.000 μηχανοδηγούς, αλλά και τις 17.000 εργαζόμενους στους σταθμούς της DB. ΑΥτό ανάγκασε μέχρι και την Άγκελα Μέρκελ να βγει και να τους κατηγορήσει δημόσια ανοίγοντας στην ουσία πόλεμο μαζί τους.

Η Μεγάλη Βρετανία σείεται όχι μόνο από φοιτητικές διαδηλώσεις αλλά και από εργατικές κινητοποιήσεις όπως η μαζική απεργία που διοργάνωσε η Συνομοσπονδία Βρετανικών Συνδικάτων (TUC) με την οποία εναντιώνεται στο πάγωμα των μισθών που υπάρχει εδώ 6 χρόνια στο νησί. Όπως διαβάσαμε στην εφημερίδα “Εποχή” ο  Ντέιβ Πρέντις, ηγετικό στέλεχος των συνδικάτων έκανε το παρακάτω χαρακτηριστικό σχόλιο: «Πρόκειται για ταξική πάλη, όχι για μια ιδεολογική συζήτηση. Είναι μια πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Η κατάσταση αυτή μας παραπέμπει στα γραφτά του Ένγκελς και Ντίκενς. Πρόκειται για την ιστορία δύο εθνών: στο ένα ρέει άφθονη η σαμπάνια για τους τραπεζίτες και στο άλλο ο κόσμος αγωνίζεται για να κερδίσει ένα κομμάτι ψωμί».

Γίνεται λοιπόν φανερό ότι κοινά αιτήματα οδηγούν τους προλετάριους, τους καταπιεσμένους λαούς της Ευρώπης να βγαίνουν στους δρόμους και να αγωνίζονται ενάντια στη λιτότητα, στη συρρίκνωση του εισοδήματος τους, ενάντια στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. Τα αιτήματα τους αφορούν την αντιμετώπιση της ανεργίας, την πλήρη και σταθερή εργασία, την προστασία των δημοσίων κοινωνικών αγαθών, την υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών εργασιακών συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ότι δίνουν τον αγώνα για να νικήσουν καθώς δείχνουν να το πιστεύουν ότι μπορούν. Παίρνουν ελπίδα από τον ΣΥΡΙΖΑ και το Podemos. Podemos ganar

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Loading…

0

Καραπαπαχελάς. Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Εκδήλωση «Κρίση-Χρέος-Τράπεζες. Πολιτικές προεκτάσεις»