Η χρησιμότητα του αριστερόμετρου. Του Γ.Π. Στάμου

Η χρησιμότητα του αριστερόμετρου. Του  Γ.Π. Στάμου

Η δέσμευση της αριστεράς με τον ορθό λόγο και ιδιαίτερα με την ορθή πολιτική πράξη είναι νομίζω δεδομένη και δε χρειάζεται να επιμείνει κανείς. Το ερώτημα όμως του κατά πόσον υπάρχει ένα εργαλείο με το οποίο μπορούμε να μετράμε την ορθότητα μιας πολιτικής πράξης θεωρείται ανοιχτό. Ως μη όφειλε όμως. Και το λέω αυτό επειδή θεωρώ ότι η συνεκτικότητα είναι η λέξη κλειδί που χαρακτηρίζει την παρέμβαση της αριστεράς και αυτό αποτελεί το αριστερό-μέτρο με το οποίο κρίνεται η ορθότητά των πολιτικών.   Πράγματι, για την κινηματική τουλάχιστον αριστερά μια πολιτική πράξη δε στέκει ποτέ μόνη. Μαζί με άλλες συγκροτούν ένα συνεκτικό σύνολο ή καλύτερα μια αλληλουχία πράξεων που α) βρίσκουν το νόημα τους στο πλαίσιο μιας θεωρίας, β) εξυπηρετούν ένα στρατηγικό στόχο γ) έχουν μετρηθεί με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια οι υποστηρικτικές αλλά και οι αντίπαλες δυνάμεις, δ) έχουν περιγραφεί ο τρόπος, ο τόπος και το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και ε) έχουν περιγραφεί τα αναμενόμενα αποτελέσματα καθώς και οι πιθανές παρενέργειες. Με άλλα λόγια, η ορθότητα μια πράξης μετριέται με το κατά πόσον αυτή ενισχύει ή αντίθετα διαρρηγνύει τη συνεκτικότητα της πολιτικής πρότασης. 

Μετά από όλα αυτά θεωρώ ότι το αριστερόμετρο θα βαθμολογούσε αρνητικά τις ανοίκειες πράξεις που συνέβησαν στο ΕΚΠΑ. Δυστυχώς για εκείνους που το έπραξαν και ευτυχώς για την καθ’ ημάς αριστερά, δε ζούμε το τέλος της ιστορίας και των ιδεολογιών οπότε και δεν υφίστανται πάγιοι κανόνες που κρίνουν πάντοτε θετικά μια και την αυτή πολιτική πράξη, για παράδειγμα μια κατάληψη ή τη ρίψη σκουπιδιών. Δεν πιστεύω ότι μια τέτοια εποχή θα υπάρξει ποτέ και γι’ αυτό υποστηρίζω ότι πολιτικές πράξεις που στον καιρό τους  θεωρήθηκαν αλητείες (π.χ. η εξέγερση του πολυτεχνείου για την οποία πολλοί κόπτονται ετεροχρονισμένα) δικαιώθηκαν αργότερα, όταν άλλαξαν οι συσχετισμοί, οπότε και αξιώθηκαν τον τίτλο της πολιτικής ανυπακοής. Η εξέγερση του πολυτεχνείου, για παράδειγμα, χαρακτηρίστηκε ηρωική.

Κοντολογίς, το πώς θα χαρακτηριστεί μια πολιτική ενέργεια αφορά τη συγκυρία καθώς και την μπάντα από την οποία μιλάει κανείς μάλλον παρά την ίδια την πράξη. Εν τέλει, οι πολιτικές πράξεις βρίσκουν το νόημα τους στο πλαίσιο της κοινωνικής δυναμικής και μόνο, οπότε και οι κοινωνικές ανάγκες, οι στόχοι και οι συσχετισμοί θα τις κρίνουν και θα δικαιώσουν μερικές, ενώ άλλες θα τις κατατάξουν στις αφελείς απομιμήσεις. Για παράδειγμα, το αριστερόμετρο θα χρησιμοποιούσε τον όρο ‘τα παιδία παίζει’ για διάφορα αριστερίστικης έμπνευσης καμώματα (βλέπε π.χ. τις χωρίς νόημα και συνέχεια καταλήψεις που πραγματοποιούνται από συνήθεια και για ψύλλου πήδημα), ενώ την ίδια δράση τον καιρό του πολυτεχνείου, της απεργίας του 100 ημερών στα πανεπιστήμια, της μάχης κατά του άρθρου 16 και του νόμου Διαμαντοπούλου θα τις χαρακτήριζε πολιτική ανυπακοή με νικηφόρα κατάληξη. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι η κινηματική αριστερά οφείλει να προετοιμάζεται γιατί αύριο θα βρει μπροστά της άκαιρες συμπεριφορές, όπως οι πολιτικά ατελέσφορες αν όχι α-νοητές καταλήψεις, τα σκουπίδια κ.ά.

 

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Loading…

0

Για το κίνημα στις Σκουριές Χαλκιδικής. Του Σίμου Ανδρονίδη

Αίγυπτος: Ποινές φυλάκισης σε στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας